OBRADOIRO DE POESÍA

Con motivo do II Certame Literario "Emilia García Barreiro", en 2º fixemos un obradoiro de Poesía no que conseguimos os seguintes poemas:

Antía Cañizo Blanco

Marchou.

Non volveu, desapareceu,

non o puiden coñecer.

Adeus,

adeus,

morreu,

non me coñeceu.

----------------

Simón Lago Hermida  (1º premio de Poesía do 1º Ciclo)

A tristeza é negra,

Sabe a amargura,

ole a morte.

É dura,

coma de ferro,

rugosa.

Parece un león,

parece a morte,

pero é unha onza.

--------------------

Sara Castañeda Díaz

O domingo chuvioso

o meu corazón partiuse en dúas,

a miña tristeza sabía a lágrimas

e non sabía que facer.

------------------------

Cayetana Arduino Suárez

A morte dun can triste,

pegar duro

e frío azul e amargo.

Moi triste.

Xigante e vello choran

a morte triste.

Daniel Naviera Rodríguez

Esqui,

quinto.

Rocha,

cocha.

Lúa,

gala.

Coello,

salta ata o ceo.

Louro,

todo o repite.

Avó,

espello.

Bebé,

anteollo.

Escuma,

repuncha.

-----------------------

Antía Lage Romero  (2º premio de Poesía do 1º Ciclo)

O sangue que temos por dentro

faise auga,

e o noso corazón empeza a ir

máis rápido,

e cada vez

hai máis lágrimas

por dentro do noso corpo.

---------------------

Alejandro Pérez Pecorelli

Sangue,

malvada

morte,

mudanza.

Adrián López Espiñeira

Morte, adeus avó.

Morte do meu avó,

morte fría e cruel para min.

Adeus, avó, adeus,

déixate levar pola morte

ao ceo azul.

Adeus, avó, adeus.

-------------------

Sara Sánchez Blanco

O mar e a praia,

a praia e o mar.

Os ollos son azuis

cando vexo o mar.

Desde lonxe a auga é o amor,

o amor é auga.

Todo o que necesitamos é auga,

e o peixe no mar.

-------------------

Gabriel Nicolás Lagares Tizón

Lancha,

onda de lume,

morte,

chispa do ceo.

Ven a min, deus,

ola e adeus,

ven a min e nunca te olvidarei,

tiburón.

--------------------

Celia Calderón Iglesias

É vermello o amor

Vermello coma o amor,

coma auga suave e quente,

elefantiño pequeño e novo,

chámase Musa.

Soraya Sanjurjo Romero

Roseiras, rosas,

e moitas bolboretas

que van aproveitar as rosas

brandas e bonitas

para comer.

----------------------

Xavier Gómez Romero

Cor negra,

tan negra coma un puño vello,

rasposo e groso.

Sabe terrible coma a morte.

Ole moi mal.

A tristeza é coma un tiburón

e cando te devora cae a morte do ceo,

ata que acaba de caer,

e coma se a vida da túa familia

acabase.

---------------

Alejandro Josué del Valle López

Vermello.

Sangue.

Dor.

Fume.

Metal.

Suave.

Novo.

La.

---------------

Xoel Lago Hermida

Tristeza de amargura,

peidos na miña  cara.

Pantera negra ulindo lixo,

un morto grande e suxo

chorando de tristeza

con tiburóns aos seus lados.