EGAGRÓPILAS

O tema de Ciencias da Natureza adicado aos animais divídese en vertebrados e invertebrados. 

Para rematar a parte dos vertebrados convertemos a clase nun laboratorio. A clave para entrar nese laboratorio era a palabra "EGAGRÓPILA", de modo que quen non a soubese dicir non podía entrar nel. Tras o correspondente esforzo, entramos todos grazas a saber a clave.

Motivo da clave: o traballo no laboratorio era estudar egagrópilas. Son formacións que producen algunhas aves que, ao enguliren enteiras as súas presas, teñen grandes dificultades para proceder á dixestión das mesmas. Por iso, despois de aproveitar no papo as substancias máis facilmente dixeribles, regurxitan o resto de substancias nunha masa compacta que recibe o nome de egagrópila. É frecuente en especies como curuxas, bufos, mouchos, voitres...

Ao analizar o contido da egagrópila, sábese que comeu a ave.

Por razóns hixiénicas e prácticas (fraxilidade do que as egagrópilas conteñen), a manipulación das mesmas realiceina eu. O alumnado observou e concluíu.

Instrumental empregado.

Primeiros restos extraídos: pelo.

Aparecen osiños, entre eles os  dunha cabeza!

As mandíbulas teñen grandes dentes incisivos: roedor.

Restos da parte superior do cranio: ósos planos.

E seguen aparecendo ósos delgados e pequenos: a presa era un rato!

A continuación fomos á aula de informática á procura de información sobre as egagrópilas.

Compartimos a experiencia con compañeiros doutro curso (3º).

Vimos vídeos sobre as curuxas (as egagrópilas estudadas eran de curuxa).

Estou seguro de que nos quedaron gañas de repetir.