A INMIGRACIÓN

Como terceira parte desta longa actividade fixámonos na outra cara do mesmo feito: a inmigración.

Cunha sinxela dramatización na aula, na que representamos xente en dous países, e uns poucos que ían dun a outro, comprendemos que os que se desprazaban eran emigrantes para os que vían marchar da súa terra, pero tamén e ao mesmo tempo eran inmigrantes para os que os recibían no seu novo país de residencia.

Fixámonos en que o que non variaba nas dúas palabras era "migrantes" (viaxeiros), e así referímonos ás aves migratorias.

E a continuación aclaramos que os prefixos "e" (dende) e "in" (cara a) eran os que aclaraban o punto de vista de quen vía a estes viaxeiros, segundo os visen marchar (viaxar dende aquí) ou chegar (viaxar cara aquí).

Desa forma entendemos que os nosos emigrantes foron e son, ao mesmo tempo, inmigrantes para as xentes dos países aos que chegan.

E comprendido isto, pasamos a traballar termas de actualidade: a guerra de Siria, a pobreza na África subsahariana, as mafias que trafican con persoas que seguen morrendo en viaxes perigosas coma antes, os enormes campos de refuxiados sen comodidades mínimas.

E plantexamos unha nova pregunta:

E NÓS COMO TRATAMOS AOS INMIGRANTES?

Coas respostas do alumnado confeccionamos a última parte do mural.

Nas frases escritas podemos ler:

Non se debe botalos do país sen motivos.

Non se debe quitarlles o que teñen.

Non se lles debe quitar a casa.

Non se lles debe prohibir ir ao médico.

Non se lles debe prohibir ir á escola.

Non se lles debe pegar.

Non se deben meter no cárcere sen motivo.

Non se debe separar aos fillos dos pais.

Non se debe prohibir comprar cousas.

Non se debe tratar mal aos compañeiros novos.

E así quedou o mural ao completo: